Сказки на белорусском языке для детей дошкольного возраста

Сказки на белорусском языке для детей дошкольного возраста

Каток зь Пеўнікам ды Ліска

Жылі-былі каток і пеўнік. Збудавалі яны хатку пры лесе.

Кажа раз каток пеўніку:

— Я пайду ў лес на ўловы, а ты зачыніся й нікога ня пускай у хатку. — І пайшоў.

Ажно прыбягае ліска пад акенца ды просіць:

— Пеўнік, пеўнік, адчыні! Памяла мне пазыч. Прыехалі госьці з Замосьця, няма чым печ вымесьці, пірагі пячы.

— Зводзіш ты мяне, зводзіш, — ты мяне абманеш. — Не адчыню я хаткі й табе нічога ня дам.

— Ах, які-ж ты злосны! — кажа ліска.

— А я не маню, каб я жыла. Ну, калі ня верыш, дык падай мне памяло праз аконца, галубок!

Адчыніў пеўнік акенца і дае ёй памяло, а ліска не за памяло, а за яго ды наўцекі.

Стаў пеўнік галасіць:

Шкада стала коціку пеўніка. Ён, як мага ў пагоню пагнаўся. Лісіцу дагнаў, за валасы надраў, пеўніка адабраў.

— Ну — кажа пеўніку: — глядзі-ж больш нікому не адчыняй хаткі. Бо цяпер пайду далей, за горы.

І ў другі раз прыбягае ліска.

— Пеўнік, пеўнік, адчыні! Пазыч мне лапату, прыехалі госьці з Замосьця, няма чым пірагі ў печ садзіць.

— Не, — кажа пеўнік, — не адчыню, бо ты мяне зрадзіш.

— Не, не, пеўнічку, далібо не абману.

Дык пеўнік, як добры дурань, адчыніў дзьверы і дае лапату, а ліска за пеўнічка і ў ногі.

Яшчэ мацней стаў крычаць пеўнік:

Чуць толькі пачуў коцік пеўнікаў крык. Бегчы ды бегчы, бегчы ды бегчы — насілу дагнаў ліску зь пеўнікам. Калі-ж узлаваўся каток, як стаў лісіцу за патыліцу драць! Пусьціла лісіца пеўніка ды ходу.

Прывёў коцік пеўніка дахаты.

Назаўтра йзноў кажа яму:

— Сяньня я пайду яшчэ далей. А ты-ж глядзі, не ашукайся. Бо калі йзноў паслухаеш ліскі, дык яна цябе зьесьць.

Ліска пад акном пільнавала. Як толькі каток адыйшоўся, яна йзноў пад аконца прыбегла.

— Пеўнік, пеўнік, адчыні! Ехалі баяры, рассыпалі проса, няма каму пазьбіраць! Ідзі памажы.

— Хлусіш. Ты йзноў хочаш мяне ашукаць, — кажа пеўнік.

А ліска хітра сьмяецца ды кажа:

— А які-ж ты недаверлівы! Ды глянь-жа сам, калі ня верыш! А я пабягу хутчэй зьбіраць проса. — І сьхілілася за сьцяну.

Выхінуўся пеўнік праз аконца, а ліска — хоп — за яго ды ў лес.

Крычэў, крычэў пеўнік, але коцік яго ўжо не пачуў.

Прыходзіць коцік дамоў, а ў хатцы нікога няма, і аконца адчынена. Здагадаўся коцік, што ліска такі схапіла пеўніка.

Горка стала коціку. І пачаў ён у дарогу зьбірацца, пеўніка ратаваць. Надзеў боты-скараходы, да боку шаблю прычапіў, узяў з сабою скрыпачку й пайшоў.

Ішоў ды ішоў, ішоў ды ішоў, сустракае зайчыка.

— Зайчык, зайчык! Ці ня бачыў ты ліскі бягучы, пеўніка нясучы?

— Бачыў, — кажа зайчык вось у тую нару пабегла.

Сеў каток каля нары, на скрыпцы зайграў ды й запяяў:

Ліска перапыніла работу на кухні. Пасылае старэйшую дачку Чучалку:

— Паглядзі, Чучалка, што там за паніч пад варотамі пяе?

Выйшла Чучалка, а коцік яе — хапець за карак, — ды ў торбу. А сам яшчэ гучней грае ды сьпявае:

Пасылае ліска сярэднюю дачку Пачучалку.

— Схадзі, паглядзі, Пачучалка, чаму гэта Чучалка так забавілася, мабыць, дужа важныя панічы прыехалі?

Выбегла Пачучалка, падскокваючы, за вароты. А коцік яе — хапець за карак, — ды ў торбу. А сам яшчэ гучней грае ды сьпявае:

Ліска аж аблізнулася, так спадабалася ёй каткова песьня.

— Ідзі й ты, — кажа да меншай дачкі. — Пэўна там знатныя панічы прыехалі.

Выбегла й трэйцяя дачка. А коцік — хапець — за яе ды ў торбу.

Источник

Народные сказки: Беларускiя народныя казкi

Здесь есть возможность читать онлайн «Народные сказки: Беларускiя народныя казкi» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию). В некоторых случаях присутствует краткое содержание. Город: Мюнхен, год выпуска: 1957, категория: Сказка / на белорусском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале. Библиотека «Либ Кат» — LibCat.ru создана для любителей полистать хорошую книжку и предлагает широкий выбор жанров:

Выбрав категорию по душе Вы сможете найти действительно стоящие книги и насладиться погружением в мир воображения, прочувствовать переживания героев или узнать для себя что-то новое, совершить внутреннее открытие. Подробная информация для ознакомления по текущему запросу представлена ниже:

Беларускiя народныя казкi: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «Беларускiя народныя казкi»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Народные сказки: другие книги автора

Кто написал Беларускiя народныя казкi? Узнайте фамилию, как зовут автора книги и список всех его произведений по сериям.

Возможность размещать книги на на нашем сайте есть у любого зарегистрированного пользователя. Если Ваша книга была опубликована без Вашего на то согласия, пожалуйста, направьте Вашу жалобу на info@libcat.ru или заполните форму обратной связи.

В течение 24 часов мы закроем доступ к нелегально размещенному контенту.

Беларускiя народныя казкi — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система автоматического сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «Беларускiя народныя казкi», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Не бойтесь закрыть страницу, как только Вы зайдёте на неё снова — увидите то же место, на котором закончили чтение.

Читайте также:  Устаревшие слова в сказке о рыбаке и рыбке 4 класс проект презентация

Беларускiя народныя казкi

Каток зь Пеўнікам ды Ліска

Жылі-былі каток і пеўнік. Збудавалі яны хатку пры лесе.

Кажа раз каток пеўніку:

— Я пайду ў лес на ўловы, а ты зачыніся й нікога ня пускай у хатку. — І пайшоў.

Ажно прыбягае ліска пад акенца ды просіць:

— Пеўнік, пеўнік, адчыні! Памяла мне пазыч. Прыехалі госьці з Замосьця, няма чым печ вымесьці, пірагі пячы.

— Зводзіш ты мяне, зводзіш, — ты мяне абманеш. — Не адчыню я хаткі й табе нічога ня дам.

— Ах, які-ж ты злосны! — кажа ліска.

— А я не маню, каб я жыла. Ну, калі ня верыш, дык падай мне памяло праз аконца, галубок!

Адчыніў пеўнік акенца і дае ёй памяло, а ліска не за памяло, а за яго ды наўцекі.

Стаў пеўнік галасіць:

Коціку-браціку,
Мяне ліска схапіла,
Зубамі крыльцы шчаміла,
Ды нясе мяне ў цёмныя лясы,
За высокія горы,
У глыбокія норы!
Ратуй мяне!

Шкада стала коціку пеўніка. Ён, як мага ў пагоню пагнаўся. Лісіцу дагнаў, за валасы надраў, пеўніка адабраў.

— Ну — кажа пеўніку: — глядзі-ж больш нікому не адчыняй хаткі. Бо цяпер пайду далей, за горы.

І ў другі раз прыбягае ліска.

— Пеўнік, пеўнік, адчыні! Пазыч мне лапату, прыехалі госьці з Замосьця, няма чым пірагі ў печ садзіць.

— Не, — кажа пеўнік, — не адчыню, бо ты мяне зрадзіш.

— Не, не, пеўнічку, далібо не абману.

Дык пеўнік, як добры дурань, адчыніў дзьверы і дае лапату, а ліска за пеўнічка і ў ногі.

Яшчэ мацней стаў крычаць пеўнік:

Коціку-браціку,
Мяне ліска схапіла,
Зубамі крыльцы шчаміла,
Ды нясе мяне ў цёмныя лясы,
За высокія горы,
У глыбокія норы!
Ратуй мяне!

Чуць толькі пачуў коцік пеўнікаў крык. Бегчы ды бегчы, бегчы ды бегчы — насілу дагнаў ліску зь пеўнікам. Калі-ж узлаваўся каток, як стаў лісіцу за патыліцу драць! Пусьціла лісіца пеўніка ды ходу.

Прывёў коцік пеўніка дахаты.

Назаўтра йзноў кажа яму:

— Сяньня я пайду яшчэ далей. А ты-ж глядзі, не ашукайся. Бо калі йзноў паслухаеш ліскі, дык яна цябе зьесьць.

Ліска пад акном пільнавала. Як толькі каток адыйшоўся, яна йзноў пад аконца прыбегла.

— Пеўнік, пеўнік, адчыні! Ехалі баяры, рассыпалі проса, няма каму пазьбіраць! Ідзі памажы.

— Хлусіш. Ты йзноў хочаш мяне ашукаць, — кажа пеўнік.

А ліска хітра сьмяецца ды кажа:

— А які-ж ты недаверлівы! Ды глянь-жа сам, калі ня верыш! А я пабягу хутчэй зьбіраць проса. — І сьхілілася за сьцяну.

Выхінуўся пеўнік праз аконца, а ліска — хоп — за яго ды ў лес.

Крычэў, крычэў пеўнік, але коцік яго ўжо не пачуў.

Прыходзіць коцік дамоў, а ў хатцы нікога няма, і аконца адчынена. Здагадаўся коцік, што ліска такі схапіла пеўніка.

Горка стала коціку. І пачаў ён у дарогу зьбірацца, пеўніка ратаваць. Надзеў боты-скараходы, да боку шаблю прычапіў, узяў з сабою скрыпачку й пайшоў.

Ішоў ды ішоў, ішоў ды ішоў, сустракае зайчыка.

— Зайчык, зайчык! Ці ня бачыў ты ліскі бягучы, пеўніка нясучы?

— Бачыў, — кажа зайчык вось у тую нару пабегла.

Сеў каток каля нары, на скрыпцы зайграў ды й запяяў:

Дылі, дылі, скрыпачка,
Залатыя струначкі!
А ў норцы лісачка,
А ў ліскі новы двор,
Тры дачкі на выбор.

Ліска перапыніла работу на кухні. Пасылае старэйшую дачку Чучалку:

— Паглядзі, Чучалка, што там за паніч пад варотамі пяе?

Выйшла Чучалка, а коцік яе — хапець за карак, — ды ў торбу. А сам яшчэ гучней грае ды сьпявае:

Дылі, дылі, скрыпачка,
Залатыя струначкі!
А ў норцы лісачка,
А ў ліскі новы двор,
Тры дачкі на выбор.

Пасылае ліска сярэднюю дачку Пачучалку.

— Схадзі, паглядзі, Пачучалка, чаму гэта Чучалка так забавілася, мабыць, дужа важныя панічы прыехалі?

Выбегла Пачучалка, падскокваючы, за вароты. А коцік яе — хапець за карак, — ды ў торбу. А сам яшчэ гучней грае ды сьпявае:

Дылі, дылі, скрыпачка,
Залатыя струначкі!
А ў норцы лісачка,
А ў ліскі новы двор,
Тры дачкі на выбор.
Адна тая Чучалка харошая,
Другая Пачучалка прыгожая
А трэйцяя меншая,
Мабыць прыгажэйшая.

Ліска аж аблізнулася, так спадабалася ёй каткова песьня.

Источник

Сказки на белорусском языке для детей дошкольного возраста

Беларускiя народныя казкi (на белорусском языке)

БЕЛАРУСКIЯ НАРОДНЫЯ КАЗКI

КАТОК ЗЬ ПЕЎНIКАМ ДЫ ЛIСКА

Жылi-былi каток i пеўнiк. Збудавалi яны хатку пры лесе.

Кажа раз каток пеўнiку:

Ажно прыбягае лiска пад акенца ды просiць:

— Пеўнiк, пеўнiк, адчынi! Памяла мне пазыч. Прыехалi госьцi з Замосьця, няма чым печ вымесьцi, пiрагi пячы.

— А я не маню, каб я жыла. Ну, калi ня верыш, дык падай мне памяло праз аконца, галубок!

Адчынiў пеўнiк акенца i дае ёй памяло, а лiска не за памяло, а за яго ды наўцекi.

Стаў пеўнiк галасiць:

Мяне лiска схапiла,

Зубамi крыльцы шчамiла,

Ды нясе мяне ў цёмныя лясы,

Шкада стала коцiку пеўнiка. Ён, як мага ў пагоню пагнаўся. Лiсiцу дагнаў, за валасы надраў, пеўнiка адабраў.

I ў другi раз прыбягае лiска.

— Пеўнiк, пеўнiк, адчынi! Пазыч мне лапату, прыехалi госьцi з Замосьця, няма чым пiрагi ў печ садзiць.

— Не, не, пеўнiчку, далiбо не абману.

Дык пеўнiк, як добры дурань, адчынiў дзьверы i дае лапату, а лiска за пеўнiчка i ў ногi.

Яшчэ мацней стаў крычаць пеўнiк:

Мяне лiска схапiла,

Зубамi крыльцы шчамiла,

Ды нясе мяне ў цёмныя лясы,

Чуць толькi пачуў коцiк пеўнiкаў крык. Бегчы ды бегчы, бегчы ды бегчы насiлу дагнаў лiску зь пеўнiкам. Калi-ж узлаваўся каток, як стаў лiсiцу за патылiцу драць! Пусьцiла лiсiца пеўнiка ды ходу.

Читайте также:  Составить план к сказке елка зощенко 4 класс

Прывёў коцiк пеўнiка дахаты.

Назаўтра йзноў кажа яму:

— Сяньня я пайду яшчэ далей. А ты-ж глядзi, не ашукайся. Бо калi йзноў паслухаеш лiскi, дык яна цябе зьесьць.

Лiска пад акном пiльнавала. Як толькi каток адыйшоўся, яна йзноў пад аконца прыбегла.

— Пеўнiк, пеўнiк, адчынi! Ехалi баяры, рассыпалi проса, няма каму пазьбiраць! Iдзi памажы.

А лiска хiтра сьмяецца ды кажа:

Крычэў, крычэў пеўнiк, але коцiк яго ўжо не пачуў.

Прыходзiць коцiк дамоў, а ў хатцы нiкога няма, i аконца адчынена. Здагадаўся коцiк, што лiска такi схапiла пеўнiка.

Горка стала коцiку. I пачаў ён у дарогу зьбiрацца, пеўнiка ратаваць. Надзеў боты-скараходы, да боку шаблю прычапiў, узяў з сабою скрыпачку й пайшоў.

Iшоў ды iшоў, iшоў ды iшоў, сустракае зайчыка.

— Зайчык, зайчык! Цi ня бачыў ты лiскi бягучы, пеўнiка нясучы?

Сеў каток каля нары, на скрыпцы зайграў ды й запяяў:

Дылi, дылi, скрыпачка,

А ў лiскi новы двор,

Тры дачкi на выбор.

Лiска перапынiла работу на кухнi. Пасылае старэйшую дачку Чучалку:

— Паглядзi, Чучалка, што там за панiч пад варотамi пяе?

Дылi, дылi, скрыпачка,

А ў лiскi новы двор,

Тры дачкi на выбор.

Пасылае лiска сярэднюю дачку Пачучалку.

— Схадзi, паглядзi, Пачучалка, чаму гэта Чучалка так забавiлася, мабыць, дужа важныя панiчы прыехалi?

Дылi, дылi, скрыпачка,

А ў лiскi новы двор,

Тры дачкi на выбор.

Адна тая Чучалка харошая,

Другая Пачучалка прыгожая

Лiска аж аблiзнулася, так спадабалася ёй каткова песьня.

Тады ў хату лiсчыну ўбег ды закрычэў:

— Гэй, ты, старая лiсiца! Дзе пеўнiка падзела?

— А мой-жа ты, сакалочак! А мой-жа ты каласочак! А я й повiдам ня бачыла, а я й почутам ня чула!

Але коцiк яшчэ мацней крыкнуў:

Спалохалася лiсiца. Пеўнiка аддала, а сабе дачок забрала.

З тэй пары разумнейшы стаў пеўнiк. I сталi яны з коцiкам дружна жыць.

А лiска й дагэтуль сватоў чакае. Нiхто яе дачок замуж не бярэ, бо дужа-ж яны хiтрыя.

Быў раз дзед, а ў таго дзеда баран. I захацеў той дзед зарэзаць свайго барана. Толькi пачаў рэзаць, трошкi бок абадраў, а баран усхапiўся ды ўцёк i схаваўся ў лiсiную норку.

Прыйшла лiса ў норку, ажно там нехта сядзiць. Спужалася лiсiца i пытаецца:

А баран ёй адказвае:

Лiсiца спужалася i пабегла ваўка прасiць.

Воўк спужаўся ды ўцёк. Пайшлi яны зь лiсiцай ды к медзьвядзю, пачалi медзьвядзя прасiць:

Паслухаў мядзьведзь, пайшоў зь iмi да норкi, прыйшоў, ды пытаецца:

— А хто там? А баран яму:

Мядзьведзь спужаўся, ды ўцёк.

Паляцела пчолка зь iмi, прыляцела i пытаецца:

Баран спалохаўся, выскачыў з норкi, ды давай уцякаць.

Быў сабе вол, баран, гусак i пеўнiк. Надыходзiла зiма, дык вол кажа:

Дык тыя на яго як напалi:

— Ну, як сабе хочаце, а я сваё зраблю.

Як тыя пайшлi, вол паставiў хатку, нанасiў сена, саломы й ляжыць сабе, як пан.

Вось надыйшла зiма з марозам. Прыбягаюць да яго пеўнiк, баран i гусак.

— Пусьцi нас, дзядзька, у хатку, бойся Бога, такi мароз, мы памерзьнем!

А гусак падняў ножку й кажа:

Ано-ж прыходзiць воўк, адчыняе ад хаткi дзьверы, а баран гэтта як вытне яму раз лобам, як не паправiць; гусак давай шчыпаць, вол рагамi, а певень на печы спалохаўся i ўсё крычыць: «Ка-ка-рэ-ку». Воўк як не панясецца наўцекi да сваiх i кажа:

Источник

Белорусские народные сказки

В белорусском фольклоре наиболее богато представлены сказки о животных – это поистине шедевры белорусского сказочного эпоса. Однако, в сборниках сказок, составленных в XX веке, преобладают сказки-новеллы о повседневной жизни крестьян, сатирические сказки, направленные против барства и духовенства. Белорусские сказки в своем большинстве рассказывают про вечную борьбу добра и зла, про крепкую дружбу, про любовь к своим близким! Читайте и СЛУШАЙТЕ белорусские сказки на сайте Мишкины книжки.

Глупый волк

Сказка про глупого волка, который не мог поймать себе добычу. Он ходил за советом ко льву. Да только волк все равно остался голодным, так как его все перехитрили. Глупый волк читать Жил-был глупый волк. Был…

Всему свое время

Сказка про жадного попа, который решил сэкономить и накормить батраков сразу завтраком, обедом и ужином, чтобы они время на дорогу не тратили, а работали до позднего вчера. Да только получилось, что он сам себя перехитрил….

Жадный богатей

Сказка про двух братьев: бедного и богатого. Богатый не хотел общаться со своим братом и выгнал его из своего дома. Но и бедному брату повезло – выловил он на рыбалке волшебную рыбу, которая сделала его…

Лёгкий хлеб

Сказка про волка, который искал себе еду. Хлеб растить было слишком долго и хлопотно. Решил поохотиться, да только все животные его перехитрили. Лёгкий хлеб читать Косил на лугу косарь. Устал и сел под кустом отдохнуть….

Музыка-чародейник

Сказка про паренька, который был великий мастер на дудочке и на других инструментах играть. Люди его за это очень любили, а черти решили извести. Да только музыка каждый раз спасала жизнь музыканту. Музыка-чародейник читать Жил…

Потерянное слово

Сказка про то, как Иванка ездил в гости к теще и попробовал там кисель овсяный, который раньше не ел никогда. И очень он ему понравилось. Да только боялся название забыть по дороге. Потерянное слово читать…

Андрей всех мудрей

Сказка про пытливого хлопца Андрея, который хотел знать все на свете: откуда облака взялись, куда река течет, почему у птиц крылья и т.д. И пошел он за ответами на свои вопросы к солнцу. Андрей всех…

Сказка

Сказка про песенника и сказочника, которые решили выяснить, что лучше: песня или сказка. Рассудить их попросили старого пасечника. Сказочник рассказывал долгую и интересную сказку. Песенник признал свое поражение, но пасечник объяснил им, что все в…

Синяя свита навыворот шита

Сказка про царя-чародея, который объявил по царству: “Кто сумеет от меня спрятаться, тому полцарства отдам”. Решил с ним поиграть Синяя свита навыворот шита. Только на третий раз с помощью птица Нагай ему удалось спрятаться от…

Читайте также:  Какие бывают сюжеты в сказках

Вихревые подарки

Сказка про бедного старика, у которого вихрь последнюю горсть муки развеял. Старик пошел к вихрю рассказать про свою нужду, а тот подарил ему подарки, да не простые, а волшебные. Вихревые подарки читать Жили-были дед и…

Иван Курья нога

Сказка про крестьянского сына Ивана, у которого от рождения были курьи ножки. Силы он был необыкновенной. И решил Иван к царской дочке посвататься, да только царь ему велел три поручения сперва выполнить. Иван Курья нога…

Если Вам понравилось, пожалуйста, поделитесь с друзьями.

Русские народные сказки

Сказки народов мира

Сказки наших читателей

Сказки по возрасту:

Сказки по интересам:

Как Хрюша зиму зимовал

Книжка-картинка для чтения вслух малыша. В сказке рассказывается о зимних приключениях поросенка Хрюши и его друзей. Как Хрюша в лес по дрова ходил Зима стояла снежная, морозная. К Хрюше зашли соседки Сова и Ворона. —…

Как Хрюша клад нашёл

Книжка-картинка для чтения вслух малышам. Сказка о том, как Хрюша клад увидел и рассказал о нем Лисе. Лиса с Волком решили украсть этот клад… Как Хрюша клад нашел Однажды из дальнего плавания возвратился парусник «Верный»….

Непростые, но очень поэтичные сказки латышского писателя. Когда читаешь вслух, перед глазами возникают образы желтых цыплят под желтым солнцем, одинокого Синего коня, красавица Света Огонечина — доченька Огня. Белая сказка Вчера выпал первый снег. И…

Зайчонок отправился в город

Зайчонок отправился в город Ни в сказке сказать, Ни пером описать: Шёл в город зайчонок Цветы покупать. И вот он увидел На узкой дорожке Двух шустрых племянников Сороконожки. Увидел ужа, Увидел ежа, За ними брат-кролик…

Рассказ о том, как мальчик Тема спас своего друга — собачку Жучку, которую кто-то бросил в заброшенный колодец. Теме было страшно и жутко, но он преодолел свой страх и проявил отвагу и смекалку для спасения…

Рассказ про Федора Федоровича Колпакова, который всегда и всем хвастал, что он ничего не боится: ни пушки, ни воды, ни огня, ни тигра, ни орла… Хвастун Колпаков читать Жил однажды человек по имени Федор Федорович…

Рассказ про неосторожного столяра Кушакова, который шел по улице в сильную гололедицу и постоянно падал. Столяр Кушаков читать Жил-был столяр. Звали его Кушаков. Однажды вышел он из дома и пошёл в лавочку купить столярного клея….

История о том, как один англичанин никак не мог вспомнить, слово курица… Один англичанин… читать Один англичанин никак не мог вспомнить, как эта птица называется. — Это, — говорит, — крюкица. Ах нет, не крюкица,…

У нашего Йована У нашего Йована Курица подкована. Петухи запряжены, В сапоги наряжены; Овцы яйца несут. Козы yток пасут, Муравьи клюют овёс, Поле пашет старый пёс. Скворец Чёрный скворец Пошел во дворец В белой рубахе…

Луна Собирались шалуны Дотянуться до Луны И четыре месяца Мастерили лестницу. Наяву или во сне Побывали на Луне. А Луна вчера под вечер Превратилась в сыр овечий. Нам большой ломоть достался — В небе только…

Воробей. Белорусские детские песни

Хата На кривом пенёчке хата, Хоть мала, зато богата — Крыша синим небом крыта, Дверь на воздухе прибита. Мышь забралась на полати И плетёт из лыка лапти. На печи сидит сверчок — Музыкальный мужичок. Богатырь…

Айболит — звериный врач. Зверь, пожалуйста, не плачь! Ты лечить себя позволь, И пройдёт любая боль! Бармалей, Бармалей, Нет тебя на свете злей! Рожи страшные не строй Отрицательный герой. Василиса так добра, Так красива, так…

Котёнок по имени Гав — серия коротких рассказов о приключениях котёнка Гава и его друга — щенка Шарика. С Гавом постоянно случаются нелепые ситуации, стоит ему выйти во двор. Вместе со своим другом, он справляется…

История о животных и юноше Трубадуре, которые отправились в город Бремен чтобы стать уличными музыкантами. В городе они остановились перед королевским замком. На балкон дворца вышли король и принцесса, на площадь сбежались горожане и началось…

Сказка про Зайчишку, который решил построить себе дом, а разные животные стали давать ему советы… Домик для зайчика читать Надоело Зайцу под кустом спать. Решил он построить дом. — Свей себе гнездо на дубу,- посоветовала…

Сказка про ежика, зайца и ворону, которые не могли поделить между собой последнее яблоко. Каждый хотел присвоить его себе. Но справедливый медведь рассудил их спор, и каждому досталось по кусочку лакомства… Яблоко читать Стояла поздняя…

Сказка про Ежика, как он гулял ночью и заблудился в тумане. Он свалился в реку, но кто-то вынес его на берег. Волшебная была ночь! Ёжик в тумане читать Тридцать комариков выбежали на поляну и заиграли…

Небольшая сказа про мышонка, который жил в книжке и решил выпрыгнуть из нее в большой мир. Только он не умел разговаривать на языке мышей, а знал только странный книжный язык… Про мышонка из книжонки читать…

Сказка про хитрую лису, которая нашла на дороге скалочку и попросилась к людям переночевать, а утром сожгла скалочку и потребовала за нее курочку. Лисичка со скалочкой читать Шла лисичка по дорожке, нашла скалочку. Подняла и…

Сказка про трусливого бегемота, который сбежал из поликлиники, так как боялся прививок. И заболел желтухой. К счастью, его отвезли в больницу и вылечили. А бегемоту стало очень стыдно за свое поведение… Про Бегемота, который боялся…

История про то, как Ежик перед зимней спячкой попроси Кролика сохранить ему до весны кусочек зимы. Кролик скатал большой ком снега, обернул его листьями и спрятал у себя в норе. Про Ёжика и Кролика: Кусочек…

Сказка про трех братьев-поросят, которые построили себе домики. Один брат построил дом из соломы, второй из веток и прутьев, а третий — из кирпича. Три поросенка читать Жили-были на свете три поросенка. Три брата. Все…

Источник

Поделиться с друзьями
Детский развивающий портал